मनको कुनामा लुकेर बसेको,
सम्झनाको मीठो धुन बजेको।
बितेका पल फेरि बल्झिए जस्तो,
हृदयमा न्यानोपन सजेको।
आँगनमा खेलेको धुलो माटो,
झरी पर्दा रुझेको त्यो बाटो।
निर्दोष हाँसो, साथीहरूको हुल,
आज पनि मुटुमा फुल्छ त्यो फूल।
हजुरआमाले सुनाएको कथा,
आगो ताप्दै बाडेको व्यथा।
घरको माया, स्नेहको स्पर्श,
सम्झनाले दिन्छ कति हर्ष।
कसैको त्यो पहिलो नजर,
मनमा जागेको मीठो रहर।
लुकेर हेरेको त्यो मुस्कान,
आज पनि गर्छ मन बेइमान।
यी यादहरू जूनकिरी जस्तै,
अँध्यारोमा चम्किन्छन् कस्तै।
कहिले आँखा रसाउँछन् बेसरी,
कहिले मन हुन्छ हल्का केसरी।
यी मीठा सम्झनाका पोका,
जीवन जिउने मीठो नौका।
वर्तमान जतिसुकै कठिन भए पनि,
यिनैले दिन्छन् बाँच्ने आधार बनी।
No comments:
Post a Comment